Sonunda Göçtük

Blogumun “Ben Kimim?” bölümünden şu cümleyi artık kaldırıyorum: “İstanbul’da yaşayan, ama mümkünse taşınmaya çalışan, bir editörüm.” Çünkü artık İstanbul’da yaşamayan, göçmeyi başarmış bir editörüm. Bundan üç yıl önce bu blogu açtığımda “Hakkında” bölümünü yazarken uzun uzun düşünmüştüm, beni ben yapan özelliklerim neler acaba diye. İstanbul’dan göçmeye çalışmayı kişiliğimin önemli bir parçası…

Okumaya devam et

Eylülden Eylüle Ne Okudum?

Geçen sene Eylül ayında yeni sene için koyduğum en önemli hedef, kendime daha fazla kitap okuma fırsatı yaratmaktı. Bu yazıda kendime dokuz kitaplık bir okuma listesi yapmıştım. Listeye pek sadık kalmasam da kendime kesinlikle kitap okuma fırsatları yarattım. Geçen sene Ağustos ayında okumak istediğim ne kadar çok kitap olduğunu ve onlara…

Okumaya devam et

İyi Bir Anne

Doğru yönlere bakmamı sağlayan, bana nerede neyi hangi biçimde söylememin uygun olacağını öğreten, sıcacık elini hep sırtımda hissettiğim annemin bugün doğum günü. Büyüdükçe ve farklı annelerle büyümüş insanlarla tanıştıkça beni benim annem büyüttüğü için daha mutlu oluyorum. Eğitim sektöründe çok duyduğumuz “yaşam becerileri”, anneyle çok ilgili bence. Benim annem, hayata bakışı…

Okumaya devam et

Kollama Çemberi

Bu aralar hayatımda bir kollama çemberi olduğunu fark ediyorum. Bu çember, yaşamımda iyi olma hâlini kolladığım, mutlu, iyi ve sağlıklı olduklarını takip ettiğim insanlardan oluşuyor. Hayatta çevremi saran, iyiliğini ve mutluluğunu takip ettiğim, ihtiyaçlarını kolladığım bir grup insan var. Bu insanlar ne oluyor da yalnızca çok yakın arkadaşım olmaktan öteye gidip…

Okumaya devam et

Eylülden Eylüle Ne Okumak İstiyorum?

Bu seneki dört hedefimden biri kendime daha fazla kitap okuma fırsatı yaratmak. Bunun için kolları sıvadım ve kendime bir “Bir Yılda Okunacaklar Listesi” yaptım. Listeler yapmak ve hedefler koymak bana her konuda çok iyi geliyor. Listeler sayesinde hedeflerimi takip edebiliyor, gerçekleştirdiğimde kendimi takdir ediyor, gerçekleştiremediğimdeyse sebeplerini düşünebiliyorum. Tamamlamak gereken ev işlerinden…

Okumaya devam et

Düğünümüzde Bunları İyi ki Yapmışız

Mert’le 4 Mayıs 2024’te Ankara’da Divan Çukurhan’da evlendik. Düğünümüzü birlikte ince ince düşünerek tasarladık ve hem hazırlık sürecini hem düğünümüzü çok sevdik. Düğün hazırlığı gerçekten zor bir süreç. Kimseyi kırmadan istediğinizi yapabilmek, incelikli bir düğün olması için detayları düşünmek, tüm bunları yaparken hayatın normal akışında devam etmesi… Ama tüm bu zorlukların…

Okumaya devam et

Beklenmedik ve Bitmeyen Atina Tatili

Hem bizim hem abimlerin arka arkaya evlendiği bu senenin ardından ilk kez sakin bir tatile çıkınca bloguma yazmayı umup yazamadığım yazılar geldi aklıma. İlki beklenmedik bir anda gerçekleşen ve sonu gelmeyen Atina tatilimiz üstüne. Ekim ayında belki balayına, belki yazın Yunan adalarına gideriz hayaliyle Schengen almak üzere Yunanistan’a başvuruda bulunduk Mert’le.…

Okumaya devam et

Melih Amcam

Yeni Moda Eczanesi’ni mutlaka duymuş, önünden geçmiş hatta şansınız varsa içine girmiş ve eczacısı Melih Ziya Sezer hayattayken onunla tanışmışsınızdır. Tanışmadıysanız umarım bu yazı size onu tanıdığınızı hissettirir. Yeni Moda Eczanesi’nin sahibi eczacı Melih Ziya Sezer’i internette gördüğüm bir fotoğrafıyla tanıdım. Yerden tavana kadar uzanan ahşap ecza dolaplarının arasında oturuyordu fotoğrafta…

Okumaya devam et

Öldüğün Gün

Ben senin öleceğini bir önceki gece anladım. Artık hayatta olmak istemiyormuş gibi nefes alıyordun. Nefesini duyduğum binlerce diğer seferden daha farklı bir ses çıkarıyordu vücudun. Yatağının ucundaki koltuğa oturduk. Seni izledik, onlar konuştular. Ben pek konuşmadım ama, konuşsam ağladığım çok belli olacaktı. Ağladığımı gizlemek istediğimden değil, başkalarına sebep olmak istemediğimden. O…

Okumaya devam et

Yaz Çok Çabuk Geçti

Yaz çabuk geçti evet ama boş geçti desem yalan olur. İlk kez gördüğüm çok yer oldu. İşte en sevdiklerimin bir listesi. Küçüklüğümden beri yazları ailemle birlikte Çeşme’ye ve Bodrum’a gidiyoruz. Mert’le tanıştıktan sonra ilk kez geçen sene Bodrum’un güneyine inerek Datça’ya gittim. O zamandan beri Ege’den ziyade bir Akdeniz çocuğu gibi…

Okumaya devam et

Bir sorun oluştu. Lütfen sayfayı yenileyin ve/veya tekrar deneyin.