Düşündükçe karnımın orta yerine bir şey oturuyor: Büyüdük. Valla büyüdük. Ben arkadaşlarımın sevgilileriyle birlikte yaşadıkları evlerine kahvaltıya gidip nasıl evleneceğimizi, birimizin kuracağı işe diğerinin nasıl destek olabileceğini, ölmeye başlayan büyüklerimizi falan konuşur oldum. Dışarıdan bakınca masal gibi görünüyor çünkü kesinlikle küçük bir insanın büyük hayali. Ve güneşli bir pazar sabahı caz dinlediğimiz kahvaltılarda gerçekten masal gibi oluyor.

Büyümenin en sevmediğim yanı, istemediğin şeylerden kaçamıyorsun. Para, bütçe, hayal kırıklıkları, stratejiler, ölümler gibi gerçeklerle baş etmek durumundasın. Atacağın her adımı kendin planlamak, planına da güvenmek zorundasın. Ailenin düzeni ile kendi kuracağın düzen arasındasın, araftasın. Yani ne küçüklük düzeninden vazgeçebilmiş ne de kendi düzenini kurabilmiş durumdasın. İki arada bir derede, çok da bilinçli olmadan kendin için iyi olanı seçmeye çalışıyorsun. Böyle anlarda “büyümücem” diye ağlamak istiyorsun, sorularda boğuluyorsun: Çalıştığım yerde yaşamımı mı tüketiyorum? Bu şehir bana iyi gelmiyor mu? Nasıl bir evde yaşamalıyım? Nasıl bir iş sayesinde hem hayallerim gerçek olur hem kendime vaktim kalır? Bu dünyaya çocuk getirmek istiyor muyum? Nasıl daha çok kitap okuyabilirim?

Sorular azalmıyor, daima çoğalıyor gibi geliyor. O yüzden arada bir sayfalara o günlerde nelerden endişe duyduğumu yazıyorum. Bana ne hissettiğimi hatırlatacak notlar alıyorum. Hayatın ileri aktığını ve her şeyin yolunda olduğunu hatırlamaya ihtiyacım olduğunda o sayfalara dönüyorum. Ne kadar yol kat ettiğimi, nelerde çok zorlanıp da hallettiğimi görüp güç buluyorum.

Bu da o defterin sayfalarından biri. Bir gün dönüp okuduğumda Mert’le taşınmaya çalıştığımız, evlerin çok pahalı olduğu, küçük hesaplar yaptığımız, “öyle bir yere taşınsak ki 10 sene filan hiç taşınasımız gelmese” dediğimiz vs. gelir aklıma belki. Biliyorum ki bu yazıya dönüp baktığımda o evde ya da daha çok istediğimiz bir yerde olacağız. Daha önce hep böyle oldu. Siz iyi ve çalışkan olduğunuz müddetçe hayat ileri akarken bir şekilde elinizden tutar. Bunu unutmamak lazım.